tamil-kavithaigal-new

மறந்திருப்பாயா?!

Sat, 21 Nov 2009 06:55:50 +0100

மறந்திருப்பாயா?!

எல்லோருடனும் பேசிப் பிரிகையில்
எல்லோருக்கும் வார்த்தைகளில் சொல்லிவிட்டு
என்னிடம் மட்டும்
பார்வையால் சொல்லிப் பிரிவாயே...
மறந்திருப்பாயா அதை?!!!

நாம் காதலிப்பதாய்
எல்லோரும் சொல்லிக்கொண்டிருந்த காலத்தில்
உன் பெயரைக் கூப்பிட்டால் நானும்
என் பெயரைக் கூப்பிட்டால் நீயும்
திரும்பிக் கொண்டிருந்தோமே...
மறந்திருப்பாயா அதை?!!!

நாம் காதலிப்பதாய்
எல்லோரும் சொல்லிக்கொண்டிருந்த காலத்தில்
யதேச்சையாக நாம் இருவரும்
ஒரே நிறத்தில் உடை அணிந்து வந்திருந்தால் கூட
அன்று முழுவதும்
உன் முகம் சிவந்திருக்குமே...
மறந்திருப்பாயா அதை?!!!

நாம் காதலிப்பதாய்
எல்லோரும் சொல்லிக்கொண்டிருந்த காலத்தில்
என் நண்பர்களின் குரல் கேட்டாலே
என்னை அங்கு எதிர்பார்த்து சுற்றும்முற்றும் தேடி
என்னைப் பார்த்ததும்
நான் அங்கு இருப்பதையே உணராதவள் போல்
நடந்துக்கொள்வாயே...
மறந்திருப்பாயா அதை?!!!

நான் தூரத்தில் இருக்கும்போதெல்லாம்
என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்துவிட்டு
சட்டென்று நான் உன்னைப் பார்க்கும்போது திடுக்கிட்டு
பார்வையை என் மேல் இருந்து விலக்கத் தடுமாறி
நீ என்னைப் பார்க்கவில்லை என்று உணர்த்துவதற்காக
ஏதேதோ செய்து
எங்கெங்கோ பார்த்து படாதபாடு படுவாயே...
மறந்திருப்பாயா அதை?!!!

நாம் காதலிப்பதாய்
எல்லோரும் சொல்லிக்கொண்டிருந்த காலத்தில்
தப்பித்தவறி நீ என் எதிரில் வந்துவிட்டாலும்
ஒரு சின்ன திடுக்கிடலுடன் கூடிய
நாணச்சிரிப்புடன் ஓடி மறைவாயே...
மறந்திருப்பாயா அதை?!!!

அன்றொரு நாள் நான் ஒரு மேடையில் பரிசு வாங்கியபோது
எல்லோரும் கைதட்டி முடித்தபோதும்
ஓயாமல் ஒலித்த உன் கைத்தட்டலுக்கு
சபையே திரும்பிப் பார்த்ததே...
அதை ஒரு நொடி தாமதமாய் உணர்ந்து...
உணர்ந்ததும் சட்டென்று நாக்கைக் கடித்துக்கொண்டு
நாணத்துடன் தலைக்குனிந்தாயே...
மறந்திருப்பாயா அதை?!!!

நாம் காதலிப்பதாய்
எல்லோரும் சொல்லிக்கொண்டிருந்த காலத்தில்
தினந்தோறும் வகுப்பறையில்
நான் வரும்வரை வாசலையே பார்த்துக்கொண்டிருந்துவிட்டு
நான் வந்தபின் என் பக்கமே திரும்பாமல்
வேண்டுமென்றே உன் தோழிகளுடன்
பேச ஆரம்பித்துவிடுவாயே
மறந்திருப்பாயா அதை?!!!

(((நான் வாழ்ந்த தருணங்கள் என்று குறிப்பிடுவது interaction வகையான கவிதைகளை)))

தினம் பூப்பவள்

Sat, 21 Nov 2009 06:48:36 +0100

தினம் பூப்பவள்

நாம் ஒவ்வொரு முறை சந்திக்கும்போதும்
நான் உன் முகத்தையே கண் விலக்காமல் பார்ப்பேன்...
நீயும் கேட்கிறாய்..
"என்ன இப்போதுதான் புதிதாக பார்ப்பதுப் போல
என்னைப் பார்க்கிறீர்கள்" என்று...
புரியாதவளே...
தினம்தான் பூக்கிறது என்பதற்காக
பூக்கள் அலுத்துவிடுமா என்ன?!!!

காதல் கடல்

Sat, 21 Nov 2009 06:46:01 +0100

காதல் கடல்

சுற்றிலும் காதல் கடல் சூழ்ந்திருக்க...
அமைதியாகத்தான் சென்றுக் கொண்டிருந்தது
என் இதயக்கப்பலின் பயணம்...
உன் பார்வைப்பட்டு பொத்தலாகும் வரை!!!

மௌனத்தின் காரணம்

Sat, 21 Nov 2009 06:43:52 +0100

மௌனத்தின் காரணம்

நான் ஏன் எப்போதும் மௌனமாகவே இருக்கிறேன்
என்று கேட்கிறார்கள் எல்லோரும்..
எப்படி சொல்வேன் அவர்களிடம்
என்னுள் இருக்கும் உன்னிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது
மற்றவர்களுடன் பேசினால்
எ(உ)னக்குப் பிடிக்காது என்று!!

2 Mouna Kathalan

Sat, 21 Nov 2009 06:40:41 +0100

மௌனக்காதலன்

அன்பே! ஆருயிரே! தேவதையே!
இப்படியெல்லாம் நான் உன்னிடம் சொன்னதில்லை..
ஏன்? எந்த ஒன்றிற்கும் உவமையாக்கி
உன்னை நான் புகழ்ந்ததுமில்லை...
அப்படி எல்லாம் உன்னிடம் நான் சொல்லி இருந்தால்..
நான் உன்னை காதலிப்பது உன் அழகிற்காகத்தான் என்றாகிவிடும்!!
நான் மறுக்கப்போவதில்லை...
உன் அழகும் ஒரு காரணம்தான் நான் உன்னை காதலிப்பதற்கு!!
ஆனால் அழகே காரணம் அல்ல!!!
நான் வார்த்தைகளில் வெளிப்படுத்தாத உன் அழகின் அழகை
மௌனமாக என்னுள் ரசித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறேன்...
அன்பே! ஒரு வார்த்தை சொல்..
அந்த வானத்து நட்சத்திரங்களையும் கோர்த்துக் கொடுப்பேன்
உன் கூந்தலுக்கு பூச்சரமாக...
அந்த வெள்ளி நிலவினையும் கிள்ளிக் கொடுப்பேன்
உன் விரல்களுக்கு நகங்களாக...
அந்த சுட்டுப் பார்க்கும் சூரியனையும் உதிர்த்துக் கொடுப்பேன்
உன் நெற்றிக்கு திலகமாக...
அந்த நிலையில்லா வானவில்லையும் நிரந்தரம் ஆக்குவேன்
உன் இரு புருவங்களாக...
அந்த அந்தி மஞ்சள் வானத்தையும் வீழ்த்திக் கொடுப்பேன்
உன் உடலுக்கு போர்வையாக!!!
இப்படியெல்லாம் சொல்லி...
என் நிஜக் காதலை
இந்த கற்பனையான ஜரிகை வார்த்தைகளில் புதைத்துவிட எனக்கு விருப்பம் இல்லை!!
எனென்றால்...
காதலுக்கு விளக்கம் சொன்னவர்கள் கூட
காதலிப்பதற்கு காரணம் சொன்னதில்லை!!
என்றாவது ஒரு நாள் நிச்சயம் உன் கைப்பிடிப்பேன்...
அதுவரையில் மௌனமாகவே காதலிப்பேன் உன்னை!!!

New Tamil Kavithaigal

Sat, 21 Nov 2009 06:20:23 +0100

எனக்கென்று ஒரு முறை

உனக்கு நினைவிருக்கிறதா...?!!
நாம் சந்தித்துக்கொண்ட அந்த முதல் நாளில்
நான் உன்னைப் பார்த்தபோது
நீ என்னைப் பார்த்துச் சிரித்தாய்!!!
நீ சிரித்தது என்னைப் பார்த்துதானா
என்பதெல்லாம் எனக்கு இன்றுவரைத் தெரியாது!!!
நீ என்னவோ மெல்லத்தான் சிரித்தாய்..
ஆனால் அதுதான் எதிரொலித்துவிட்டது பலமாக
என் இதயத்தில்!!
அன்று எழுதி வைத்தேன் இப்படி
என் வாழ்க்கையின் முதல் கவிதையாக...
"உனக்கென்ன நீ சிரித்துவிட்டாய்..
உன் கன்னத்துக் குழிக்குள் நானல்லவா
வி
ழு
ந்து
விட்டேன்!!!"
அன்றுவரை வெறுமையை மட்டுமே
வாழ்க்கையாக கொண்டிருந்த என் டயரியின் பக்கங்கள்
பின்னாளில் உன்னைப் பார்த்த நாட்களில் எல்லாம்
நிரம்பிப் போயின உன் நினைவுகளாலேயே!!
உன்னைப் பார்க்காத நாட்களில் எல்லாம்
என் இதயம் சுவாசிப்பது
இந்த டயரியின் பக்கங்களைத்தான்...
அப்போதெல்லாம் நான் நினைத்துக் கொள்வது இதைத்தான்...
நீ வாழும் இந்த பக்கங்களிலேயே நான் புதைந்துவிடக் கூடாதா?!!!
நிறைவேறாது என்று தெரிந்திருந்தும்
இந்த நினைவை என்னால் தவிர்க்க முடிந்தது இல்லை!!
ஆனால் ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்..
இந்த பக்கங்களில் நான் புதையாவிட்டாலும்
இந்த மண்ணில் ஒரு நாள் நான் புதையத்தான் போகிறேன்...
அப்படி நான் புதையும் முன்
எனக்கே எனக்கு என்று
ஒரு முறை என்னைப் பார்த்துச் சிரித்துவிடு!!!
அதுபோதும் எனக்கு...
அந்த மண்ணுக்குள்ளும் நான் சுகமாய் சுவாசிப்பேன்!!!